Me 109 G-2/R1 met de SC500, de beide afwerpbare brandstoftanks en de derde wielpoot onder de romp. (Foto: L.I.26)

Om de Me 109 als jachtbommenwerper tegen verder verwijderde doelen te kunnen inzetten werden er testen uitgevoerd met een toestel van de G-2 variant (BD+GC) die als dusdanig werd gemodificeerd.
          Daar men onmiddellijk 'nagels met koppen' wilde slaan moest als bom de SC 500 van 500 kg kunnen gebruikt worden. De grote reikwijdte moest door het gebruik van twee afwerpbare brandstoftanks van elk 300 l, die onder de vleugels waren opgehangen kunnen gehaald worden. Men stelde daarbij echter vast dat 'de vogel door de knieën ging' en de vereiste bodemvrijheid niet meer beschikbaar was. Om dit probleem zo snel mogelijk te kunnen oplossen monteerde men een derde wielpoot met interne schokbreker onder de rompas. Daardoor stond het toestel horizontaal aan de grond en was er genoeg vrije ruimte voor de bom onder de romp.
          Deze bijkomende wielpoot, die enkel voor de start nodig was, werd na het loskomen van de grond gewoonweg losgekoppeld en kwam aan een valscherm naar beneden. Waarom dit model niet in serieproduktie is gegaan is niet bekend.

Zijaanzicht van de Me 109 G-2/R1, het staartwiel zweeft vrij boven de grond. (Foto: L.I.26)

Vooraanzicht van de Me 109 G-2/R1 met de SC500, de beide afwerpbare brandstoftanks en de derde wielpoot onder de romp. (Foto: L.I.26)

links: Na het opstijgen werd de derde wielpoot aan een valscherm afgeworpen. rechts: De afgeworpen wielpoot komt neer op het vliegveld (Foto: L.I.26)

Bron: Luftfahrt International nr. 26 3081-100-2 Air Enthousiast

TOP

   Me 109 B-C

   Me 109 E Emil

    Messerschmitt Me 109 Jabo

    Messerschmitt Me 109 F Friedrich

  Messerschmitt Me 109 G Gustav

Informatie