Messerschmitt
Me 109 F
Foto's
|
| Messerschmitt Me 109 F-4 van 10.(Jabo)/JG 2 met basis te Caen Carpiquet, 1942. (Foto: Ecpa) |
|
| Een Me 109 F in standby in noord-west Frankrijk. |
|
| Messerschmitt Me 109 F-6/U-1 van Galland, herkenbaar aan het staartroer. Op de achtergrond, Göring die de bemanningen toespreekt. (Foto: Ecpa) |
|
| Het laden van een bom SC 250 - 250 kg - in een ETC 500 met behulp van een liftkar onder een Me 109 F. Het toestel is nog uitgerust met een handkruk voor het starten van de motor. (Foto: Ecpa) |
|
| Een Me 109 F voor een gecamoufleerde hangaar. |
|
| Tot dan toe waren de Me 109 F2/3 de versies met de zwaarste bewapening en vervulden daarmee de bewapeningsvereisten. Maar toch voldeed deze bewapening niet, want door de luchtweerstand van de wapengondels ging de snelheid tegenover deze van de E-serie verloren. Men hoopte de bewapening te kunnen versterken en de snelheid te kunnen behouden door een afvuurinstallatie voor raketten onder de vleugels te installeren die uit tweemaal vier raketlanceerbuizen bestond. De Me 109 F's die met deze bewapening werden uitgerust kregen de benaming Me 109 F-4/R1. Deze installatie kon drie soorten munitie afvuren: een oefenraket,een lucht-grondversie met inslagontsteker en een springstoflading van 160 gr, en een lucht-luchtversie (die ook tegen gronddoelen waren geschikt) met een tijdontsteker (ongeveer 4 sec) en een springstoflading van 190 gram. De meest geschikte afstand om met deze raketten te vuren bedroeg 1.000 m (het vizier stond ingesteld op 500 m - zie ook Me 109 F-2 met RZ65) Wegens de aanzienlijke ballistieke afwijkingen door de raketaandrijving gaf dit wapen echter geen tevredenstellende resultaten. |
|
| Messerschmitt Me 109 F-5, een verkennersversie met groter bereik (door de installatie van een afwerpbare 300 l brandstoftank) Door deze tank werd het bereik bijna verdubbeld en bedroeg in plaats van normaal 710 km nu bijna 1.250 km. |
|
| In het begin van de oorlog stonden er bij de Luftwaffe voor verkenningsopdrachten speciaal ontwikkelde toestellen ter beschikking. Deze toestellen (voor korte verkenningen) waren wegens hun geringe snelheid en het feit dat ze onbewapend waren een gemakkelijke buit voor de vijandelijke luchtafweer. Men volgde het voorbeeld van de RAF en begon jagers uit te rusten met verkenningscamera's. Hier wordt een Me 109 F-5 voor een verkenningsvlucht klaargemaakt. |
|
| De foto-uitrusting voor de bewapende verkenners bestond uit twee Reihenbildkameras Rb 12,5/7,9 die langs een speciaal luik in de romp werden gemonteerd. De beide camera's waren ten opzichte van elkaar in een bepaalde hoek opgesteld zodat ze overlappende foto's konden opnemen. (De eerste zo uitgeruste jager was een Me 109 E en droeg de benaming Me 109 E-4). |
|
| Een Me 109 F dondert over de piste. Onder de vleugels zijn duidelijk de wapengondels met de 20 mm kanonnen en de afwerpbare brandstoftank te zien. |
|
| Nadat deze Me 109 F-4 een noodlanding had uitgevoerd werd hij door de Britten buitgemaakt. |
|
| Gedurende zijn hele carriére door had de Messerschmitt Me 109 problemen met zijn een zwak landingsgestel. Hier een Me 109 F van de Jagdfliegerschule 4 te Mont de Marsan in de lente van 1942. De piloot was Hans Seyringer. |
Bronnen:
| Awarded to quality aviation information websites | |||