Reeds in het begin van 1940 eiste de Luftwaffe betere prestaties, en vooral dan een hogere snelheid, om de Spitfire V effectiever te kunnen bestrijden. Daar op dit tijdstip enkel de Me 109 als éénzitter-jager ter beschikking stond konden ook enkel hier aanpassingen uitgevoerd worden. Door radikale aanpassingen aan de motorkap en aan de vleugels moesten de aërodynamische kenmerken verbeterd worden. Ook de staartvlakken die tot dan toe met stutten waren uitgerust moesten nu vrijdragend gemonteerd worden. Terwijl men bij de vroegere Me-modellen van de 'hoekige' Me sprak werden de verbeterde machines vanaf de F-serie de 'afgeronde' genoemd. Na enkele aanvangsmoeilijkheden gingen vanaf de lente 1941 de eerste Me 109 F's in serie. Daar de nieuwe Daimler-Benz DB 601 E nog niet klaar was werd vooreerst de DB 601 N ingebouwd. Hier enkele Me 109 F's van een niet geïdentificeerde eenheid bij het begin van de inval in Rusland.

Hier zijn enkele aerodynamische verbeteringen van de Me 109 F te zien. De vergrote propellerdop, de kleinere diameter van de propeller(-15 cm), de aangepaste luchtinlaten en de vlakkere radiators onder de vleugels. Een constructief gebrek dat nooit weggewerkt werd was het smalle spoor van het landingsgestel, oorzaak voor talrijke landingsongevallen.

Een pre-productie Messerschmitt Me 109 F-0. Het toestel bezat een Dazimler-Benz DB 601 N.

Een Messerschmitt Me 109 F-2 tijdens het begin van 'Operation Barbarossa' op een Russisch vliegveld. Op de voorgrond een Russische Polikarpov I-16, meestal 'Rata' of 'naaimachine' genoemd. <

Me 109 F van JG 51 'Mölders' in stand-by langs Het Kanaal in Calais. (Foto: L.I. nr.25 3100-100-8)

Me 109 F van JG 51 'Mölders' in stand-by langs Het Kanaal in Calais. (Foto: L.I. nr.25 3100-100-8)

Een van de bekendste eenheden dat met de Me 109 F-1 en F-2 opereerde was JG 2 'Richthofen'. Hier het toestel van de Gruppe-Kommandeur van III.JG 2. (Foto: Profile nr.184)

Een van de bekendste foto's van een Me 109 F-4/Trop van 7./JG 27 'Afrika'. Hier krijgt men een goed beeld van de gebruikelijke zandkleurige woestijncamouflage en de typische kentekens die bij de Luftwaffe in gebruik waren. Het toestel schijnt geen zware beschadigingen te hebben opgelopen. (Foto: I.W.M.)

Een Me 109 F-4 van 10.(Jabo)/JG 2 wordt met een bom onder de romp uitgerust. Een andere eenheid die op de F-4 vloog was 10.(Jabo)/JG 26 met basis te Saint Omer.(Foto: Ecpa)

Twee Me 109 F's escorteren een Junkers Ju 52 boven Bretagne. De aanwezigheid van de jagers in Bretagne was te verklaren door het feit dat de RAF regelmatig bombardementen uitvoerde tegen de U-bootbases langs de Bretoense kust. (Foto: Ecpa)

Een zandkleurige Me 109 F-4/Trop start vanaf een zandpiste in de woestijn.(Foto: R.C.Seeley Collection)

Me 109 F van JG 53 'Pikas' in Tunesiê. Het toestel is uitgerust met een tropenfilter. JG 53 is niet lang in Noord-Afrika ingezet geworden, in de winter van 1942-43 werd de Stab en II./JG 53 naar het Oostfront overgeplaatst. (Foto: Ecpa)

Hans Jochen Marseille, Staffelkapitän van 3./JG 27 wordt door een mekanieker in het harnas van zijn 'Gele 14' geholpen. Op de staart staan reeds ontelbare overwinningsbalken. (Foto: Ecpa)

Hans Jochen Marseille bij het instijgen van zijn 'Gele 14' Me 109 F-4. De tropenfilter is afgesloten. De tweedelige kleppen openden zich voordat de motor werd gestart. (Foto: Ecpa)

Kuisen van het kanon van een Me 109 F-4 van JG 27. Door de bodem, die enkel uit zand bestond, was het van zelfsprekend, ondanks het gebruik van zandfilters, dat de levensduur van een motor aanzienlijk korter was dan bij de inzet boven Europa. (Foto: Ecpa)

Alle foto's © Imperial War Museum konden gepubliceerd worden na contact met Mr. Geoff O'Connor -- GOconnor@iwm.org.uk--
en dank zij de vriendelijke toelating van Mr.Ian Carter --ICarter@iwm.org.uk-- van het I.W.M.

TOP

  Messerschmitt Me 109 F Foto's (2)

  Messerschmitt Me 109 F Camouflage

  Messerschmitt Me 109 F Friedrich

Informatie