Junkers Ju 88 A

F o t o' s (2)

Deze Ju 88 A-4's dragen het gele schild met de rode bliksemschicht van KG 3 'Blitz' onder de
cockpit. De Ju 88 A-4 had een uitgezette onderzijde van de motorgondel om het aangepaste
koelsysteem van de Jumo 211J motor te kunnen onderbrengen en de VS 11 'paddelbladen'
propellers met de grotere propellerdoppen. De Ju 88 A-4's droegen verschillende
wapencombinaties. Dit toestel hier is uitgerust met een MG 15 in cockpit aan bakboord,
een MG 81J met een VE visier en een uitwerper voor de lege hulzen in de neus
en een MG 81 Z Zwilling achteraan in de gondel (geopend).

Piloten van LG 1 bij een sigarettenpauze voor een met een kanon bewapende
Ju 88 A-4. De aan de binnenzijde van de neus aangebrachte pantserplaat
was een normaal verschijnsel bij met kanonnen bewapende Ju 88's en
sommige standaard bommenwerpers. Ook de kleine zijdelingse vensters in de
romp werden dikwijls bedekt met een pantsering, om de bemanning
extra bescherming te geven tegen grondvuur bij aanvallen op lage hoogte.

Alhoewel de Ju 88 A-4 bommenwerpers beter presteerden dan de He 111 H-6 werden ze slechts in kleine
aantallen ingezet. Evenals de Heinkels hadden de vierkoppige Junkers bescherming nodig van
goed opgeleide jachtpiloten. Deze Ju 88 A-4 behoorde tot KG 3, waarvan er twee Gruppen
gevechtsopdrachten uitvoerden onder het commando van Luftwaffenkommando Don.

Een Ju 88 A-4 van I./KG 3 'Blitz' in actie boven het Oostfront tijdens de winter van 1942-43.
Alhoewel de vliegtuigen in het zonlicht baden heerst onder hen een strenge koude.

Een Ju 88 A-4 van 5./KG 3 5K + FN, over de Russische zomervlakten. Het 'Blitz'-embleem is duidelijk
zichtbaar op de neus terwijl de voorste helft van de propellerdop in de kleur van eenheid (rood) is geschilderd.
De onderzijde van de motorgondels en de romp zijn gemarkeerd met gele banden die een vliegtuig
identificeerde dat aan het Oostfront opereerde.

Een Ju 88 A-4 van III./KG 30 in de lente van 1942 op Sicilië. De A-4 was de eerste grote modificatie aan het
basisontwerp van de Ju 88 met Jumo 211J motoren, verbeterde defensieve bewapening, gemodificeerde
motorgondels en landingsgestel en andere kleine veranderingen. De start van de productie werd
vertraagd door de trage aanvoer van de Jumo 211J motoren, maar bij het begin van operatie Barbarossa
in juni 1941 waren meer dan de helft van alle Ju 88 eenheden uitgerust met de A-4. Let op de
vlammendempers over de uitlaatpijpen die bewezen dat operaties bij dag voor de Ju 88 steeds gevaarlijker
werden en ze daarom steeds meer bij nacht werden ingezet.

Een paar Ju 88 A-4's van III./KG 51 'Edelweiß', één van de eerste eenheden die de A-4
ontving. De verbeteringen aan de bewapening die bij de A-5 voor het eerst werden in gebruik
genomen werden bij de A-4 standaardbewapening.

Nadat bij de landing een gedeelte van het landingsgestel was afgebroken bij deze Ju 88 A-4 van 2./KG 51
'Edelweiss',werden de vleugel aan bakboord en het staartvlak beschadigd. Het toestel werd
onmiddellijk gerepareerd door de Feldwerftabteilung die bijna alle beschadigingen veroorzaakt tijdens
de dagelijkse operaties kon repareren.

Bemanningen van I./KG 51 staan voor één van hun Ju 88 A-4's die uitgerust zijn met bommenrekken
onder het buitenste deel van de vleugel. Twee van de bemanningsleden dragen met kapok gevulde
overlevingspakken die, als ze nog nieuwe waren, een man 24 uur lang drijvend konden houden.
De opblaasbare overlevingspakken die werden gedragen door de jachtpiloten waren beter.

Een hoogst ongebruikelijke modificatie bij een Ju 88 A-4 9K + FB W.Nr.1050
van II./KG 51 in Roemenië in 1941. Deze bommenwerper was
op het terrein gemodificeerd met twee vlammenwerpers onder het roer.
Alhoewel deze modificatie met succes werd getest
bereikte ze nooit een operationeel stadium.

Ju 88 A-4 van 4./KG 54, voorjaar 1943 op het vliegveld van Catania, Sicilië. Deze'meander-camouflage' werd
door verschillende eenheden gebruikt. Een eenheid die hier nogal wat experimenten mee uitvoerde, zelfs in
1945 met de Me 262, was KG 54. In het begin van 1943 begon men bij KG 54, toen in Italië, met dit
camouflagepatroon. De meanders hadden als doel de omtrek van het vliegtuig in de lucht, op de grond
en boven zee op te lossen. De II.Gruppe vloog vanaf Sicilië missies tegen konvooien, troepenconcentraties,
aanvalsspeerpunten en vliegvelden in Libië, en later ook in Algerije, U-bootjacht en bewapende
zeeverkenningen voor de Libische, Tunesische en Algerijnse kust. Het merendeel van die missies
vonden plaats in de avondschemering om zo geallieerde jagers uit te wijken en de luchtafweer
problemen te geven met de herkenning van de toestellen. Aangezien de toestellen van KG 54 daarbij zowel
boven zee en boven de woestijn moesten opereren werden de meanders in de meest
verschillende variaties aangebracht waarbij donkergroen (RLM 71) en zandbruin (RLM 79)
een grote rol speelden. De hier gebruikt donkergroene/witte banden moesten wel golven voorstellen.

Deze Ju 88 A-4 B3 + CH, opereerde met 1./KG 54 'Totenkopf'. Omdat er te weinig hangaars ter
beschikking stonden moesten reparaties worden uitgevoerd door burgerpersoneel in de openlucht.
Techniekers van de Duitse Lufthansa, samen met specialisten van de voornaamste vliegtuigfabrieken
waren verplicht zelf onderhoudswerkzaamheden uit te voeren wegens een tekort aan militair personeel.
Hier is de kleding van de rechter motor verwijderd samen met een propeller.
Onder de vleugel aan stuurboord is de duikrem zichtbaar.

Een met een kanon bewapende Ju 88 A-4 van KG 76 heeft het venster van het bommenvizier bekleed zodat
het vizier later terug kon worden geïnstalleerd. De ETC-rekken bleven meestal behouden bij
een met een kanon uitgeruste Ju 88 zodat deze >nog kon worden ingezet bij bombardementen op lage hoogte.

Grondpersoneel bij het in positie brengen van een 765 kg LTF5b torpedo aan het PVC torpedorek van een
Ju 88 A-4/Torp. PVC-rekken waren groter en dieper dan de gebruikelijke ETC-bommenrekken. De overgrote
houten vinnen van de torpedo stabiliseerde het wapen na het droppen en braken af wanneer het wapen in
het water viel. De Ju 88 A-4/Trop en de Ju 88 A-17 konden elk twee torpedo's vervoeren.

De vleugeltanks van een laat model A-4 worden gevuld. De bultige structuur van de achterste gedeelte van
het cockpitdak, de kogelvrije vensters en de roterende LL-K81VE mounting zijn duidelijk zichtbaar.

Zeven man van het grondpersoneel maken een SC1000 bom klaar op
een transportwagentje alvorens hem onder een Ju 88 A-4 te
brengen. Dit is een nieuwe versie van de SC1000 die
was voorzien van een nieuwe staartstabilisator.
Twee van de zwarte mannen zijn bezig met het plaatsen van de
drie ontstekers in de bom.

Bronnen :
Aircraft Profile nr. 29 - The Junkers Ju 88 A-series
Podzun-Pallas-Verlag, Band 48 Das Arbeitspferd Der Luftwaffe Ju 88
Squadron/Signal Band 15 Junkers Ju 88
Squadron Signal Band 85 - Junkers Ju 88 in action
Squadron Signal Band 113 - Junkers Ju 88 in action
Das waren die deutschen Kampfflieger-Asse 1939-1945, Motorbuch-Verlag Stuttgart
Aerodata International No.9 - Junkers Ju 88 A
Aero Detail nr.20 - Junkers Ju 88
Luftwaffe im focus 2-2003, 3-2003, 4-2004
Luftwaffe at war nr.15 - German Bombers over Russia
Foto's :
US Air Force Archiv - Helmut Roosenboom Archiv - Bundesarchiv Koblenz - Bibliotheek f. Zeitgeschichte
Uwe Feist Archiv - Squadron/Signal Archiv - US Official - James V. Crow - Stein Archiv
Podzun Archiv - Mr. Aders, Bonn - Mr. Petrick, Berlijn - Mr. Zucker, Ottobrun