Ju 87 B in een camouflage van twee tinten zandgeel en groen. De eenheidscode is niet zichtbaar maar het embleem op de motorkap, een vogel in duikvlucht, was veelvuldig te zien op toestellen van StG 1. I./StG 1 kwam in juni 1941 in Noord-Afrika tot inzet. (Foto ECPAD)

De eenheidscode T6 verwijst naar St.G 2. Deze eenheid werd ingezet in Noord-Afrika in 1941. II./St.G 2 was uitgerust met de Junkers Ju 87 B-2. (Foto ECPAD)

Een Stuka Ju 87 B heeft zijn bom onder de romp gedropt. In 1942 was de Ju 87 zowel in Noord-Afrika als in Rusland nog een geduchte machine daar de op deze oorlogstonelen ingezette vijandelijke jagers niet van deze kwaliteit waren als ingezet boven Engeland; de jagers ingezet bij de Desert Air Force waren van een middelmatige kwaliteit en werden over het algemeen onderschept door de Luftwaffe-jagers voordat ze de Stuka's konden aanvallen.

Junkers Ju 87 B-2/Trop. Om het mogelijk te maken met de Stuka in de woestijn te opereren moesten ze uitgerust worden met zandfilters voor de luchtinlaat.

Junkers Ju 87 van Hauptmann Mahlke van III./StG 1 beschadigd door de luchtafweer boven Malta. (Foto: Coll. Price)

Van de Ju 87 B-2 werden er enkele exemplaren voor de winterinzet met ski's uitgerust. Deze versie kreeg de bemaning Ju 87 B-2/U-4 ('U' staat voor Unterversion). In beladen toestand en niet bevroren sneeuwvelden werd de startstrook aanzienlijk langer zodat deze uitvoering na een paar testen opgegeven werd.

Een Ju 87 B-2/U4 tijdens een onderhoudsbeurt. De machine was uitgerust met een paar skis. (Foto: Museum of Air Army)

Ju 87 B van III./StG 77 in dichte formatie op terugweg van een missie boven de Krim in 1942.

De Junkers Ju 87 R was niets anders dan een variant van de B-versie die voorzien was voor langere afstanden. De toestellen waren daarom uitgerust met versterkte vleugels en afwerpbare brandstoftanks.

Een Ju 87 R boven een stad aan de Middellandse Zee. Het onderste toestel draagt de witte rompband, kenmerkend voor de toestellen ingezet in het Middellands Zeegebied. Bij de voorste machine ontbreekt deze.

Een Gruppe Ju 87 R staat opgesteld op een piste in de woestijn. Het handelt zich hier niet om een paradeopstelling Als het enigszins mogelijk was werd er op de manier gestart, enerzijds om sneller te zijn, anderzijds - en misschien nog belangrijker - om te vermijden dat er doorheen de stofwolk van de voorganger moest gestart worden. De toestellen dragen hun witte rompband.

Ju 87 B van II./StG 77 met haaienmuil. (Foto:Coll. Price)

Zicht op de cockpit van een Ju 87 B. Alle beweeglijke delen van het dak staan open. Het toestel kon twee soorten bommen onder de vleugels meenemen, dichts bij de romp werden anti-personeelbommen opgehangen. (Foto: ECPAD)

Bij deze Ju 87 B werd de sirene verwijderd. (Foto: Bundesarchiv)

Een Ju 87 kort voor de duikvlucht. De duikremmen staan nog in neutrale positie. Bij het begin van de oorlog kipten de toestellen vanuit een bijna verticale positie boven het doel over de linkervleugel en gingen na een halve rol over in duikvlucht. De hoek lag tussen de 75° en 90°. Land- en zwak verdedigde scheepsdoelen werden vanaf een hoogte tussen 2.500 en 5.000 m aangevlogen. De bommen werden pas op het hoogte van 500 m afgeworpen. Dit was ook de onderste grens want de piloot kon in deze situatie zijn toestel pas op amper 200 m hoogte opvangen. Een ander manier om aan te vallen was vanuit horizontale vlucht direct in een duikvlucht over te gaan. Hierbij werd de tijd voor de aanval verkort en kon de vijandelijke luchtafweer minder effectief tussenkomen.

Alle foto's © Imperial War Museum konden gepubliceerd worden na contact met Mr. Geoff O'Connor -- GOconnor@iwm.org.uk-- en dank zij de vriendelijke toelating van Mr.Ian Carter --ICarter@iwm.org.uk-- van het I.W.M.

TOP

    Junkers Ju 87 B Stuka Foto's (1)

    Junkers Ju 87 B Stuka Camouflage

  Junkers Ju 87 A - B Stuka

Informatie