Heinkel He 177

Heinkel
He 177 Greif

Foto's (1)

Met Flugkapitän Fritz Schäfer aan de stuurknuppel begint het eerste prototype van de He 177, CB+RP, aan zijn landing na een testvlucht te Rostock-Marienehe.
Dit toestel voerde zijn eerste vlucht uit op 11 november 1939 met Lt. Karl Francke als piloot. De vlucht duurde nog geen 20 minuten en werd uitgevoerd met neergelaten
landingsgestel. Tijdens deze vlucht werden verschillende karakteristieke problemen waargenomen, waaronder een zware bediening van de roeren en rolroeren.
Nog belangrijker, de olietemperatuurmeters gaven een ernstige oververhitting van de DB 606 motoren aan.

Het einde van het eerste prototype CB+RP op 3 oktober 1941. Na het neerstorten brandde de machine uit.

De He 177 V2 had verbeterde roeren en een grotere staartvin. Hier staat de machine op het vliegveld van Rostock-Marienehe klaar voor de eerste vlucht.

Het tweede prototype van de Heinkel He 177 op het terein van de fabriek te Rostock-Marienehe.
Let op de Fowler-klep, een kenmerk van de eerste versies van deze bommenwerper. (via Edgar Petersen)

De He 177 V2 had verbeterde roeren en een grotere staartvin. Hier staat de machine op het vliegveld van Rostock-Marienehe klaar voor de eerste vlucht.
De radiocode CB+RQ is niet, zoals bij zijn voorganger, op de romp aangebracht.

Deze foto werd vanuit de cockpit gemaakt kort na het opstijgen terwijl het landingsgestel wordt ingetrokken.
Dit toestel was het vierde prototype dat op 8 juni 1941 door een geallieerde actie werd vernietigd.

De He 177 V7 met code SF+TB werd naar de Erprobungsstelle Rechlin overgebracht voor evaluatietesten, waar het werd geïnspecteerd door Reichsmarschall
Hermann Göring die in zijn lichtgekleurd uniform op kop loopt. De officier met het gezicht naar de camera is Oberst Edgar Petersen, chef van het testcentrum,
en Kommodore van KG 40. De He 77 V7 werd later gebruikt als opleidingsvliegtuig met KG 40.

Dit prototoype, He 177 V8 W.Nr.000008 SF+TC (in het wit) werd als testvliegtuig door de fabrieken van Heinkel Rostock-Marienehe gebruikt.
Zijn uiteindelijk lot is niet bekend. Het hakenkruis op de staartvin heeft groter dan de gebruikelijke afmetingen en de opening van de bovenste haak is groter dan de rest.

He 177 V8 W.Nr.000008 SF+TC op het fabrieksterrein van Heinkel.

Het achtste prototype en tevens laatste als dusdanig gebouwde toestel. Als het landingsgestel volledig was neergelaten waren de beide wieldeuren gesloten,
een maatregel om turbulentieweerstand te beperken in deze fase van het opstijgen.

De eerste machine van de pre-productiegroep, ook gekend als de He 177 A-01, was W.Nr.000016 DL+AP (in het zwart).
Deze machine werd vernietigd tijdens een ongeval bij het opstijgen op 8 juli 1941. Het toestel schijnt volledig in RLM Grau 02 te zijn geschilderd.

De He 177 was voorzien om de standaard zware bommenwerper van de Luftwaffe te worden. Het ongebruikelijk ontwerp dat gekenmerkt werd door twee motoren in
één gondel die als een enkele motor over een gezamenlijke krukas samen één propeller aandreven. Daardoor had de machine het uitzicht van een tweemotorig
toestel dat met deze aerodynamische configuratie.had een veel kleiner luchtweerstand. Hier het tweede pre-productietoestel He 177 A-02 DL+AQ (in het wit).
De machine werd in Rechlin getest, lot is onbekend.

Het tweede toestel van de pre-productie He 177 A-0. Deze versie werd gekenmerkt door een conventionele geschutstoren onmiddellijk achter de cockpitcabine.
(IWM HU 2861)

De achtste pre-productie He 177 GA+QQ. Hij werd door Heinkel gebruikt als testvliegtuig
He 177 V9 en uiteindelijk als V012 om alvorens op 28 juni 1943 op de schroothoop te eindigen.

He 177 A-1 W.Nr.15214 VE+UN van de Erprobungsstaffel 177, van een productiegroep gebouwd door Arado,
staat op een kompastaffel bij de Erprobungsstelle Rechlin.
De machine ging tijdens een testvlucht op 28 mei 1943 verloren.

TOP

Heinkel He 177 Foto's (2)

Heinkel He 177 Foto's (3)

Heinkel He 177 Foto's (4)

Heinkel He 177 Greif