Een splinternieuwe He 111 P-1 op het fabrieksterrein van Marienehe. Hier is duidelijk de herontworpen neus, de bommennis, motorgondels en landingsgestel. Onder de neus bevindt zich de bekleding van het Lotfe C/7A bommenvizier. De nieuw ontworpen neus was een gevolg van het slecht zicht en comfort bij de vorige series. Het type ging in de lente van 1939 in dienst.

Twee 'Schwarzmänner' worstelen met de kleinste standaardbom van de Luftwaffe, een SC50. Het weer was mooi genoeg om de mannen toe te laten in 'zomeruniform' te werken. Polen 1939.

De masten op de rug van de romp van deze He 111 van 6./KG 26 behoorden tot de uitrusting van het X-Gerät doelvinder. Grondpersoneel is bezig met een slede met drie SC 250 bommen naar de machine te slepen. De warme-luchtpijp bij de staart van het toestel werd waarschijnlijk gebruikt voor het ijsvrij maken van de staartvlakken.

Wapenmakers bezig met SC 250 bommen onder de romp van een He 111 op te hangen. De bommen waren voorzien van vergrote staartvinnen om het geluid van de vallende bommen te benadrukken en het effect op het vijandelijk moraal te vergroten.

Grondpersoneel en wapenmakers rollen SC250 bommen onder de open bommenluiken van een He 111 H van 8./KG 53. De onderzijde van het toestel is zwart, de bovenzijde heeft een druk vlekkenpatroon in lichtblauw of grijs gekregen.

Wapenmakers laden 250 kg SC250 bommen in een He 111 P in 1939 tijdens de Poolse campagne. De bommen werden met de neus naar boven geladen in acht ESAC-bommencellen - twee rijen van vier. De cellen konden bommen tot 250 kg bevatten.

Een He 111 van KG 26 staat met draaiende motoren klaar voor het vertrek op een nieuwe missie. De externe bommenlading bestaat uit een SC1000, bijgenaamd 'Hermann' die in het zwart was gecshilderd. In de Ikaria-mounting is geen wapen gemonteerd.

Wapenmakers van de Luftwaffe laden twee 1.000 kg SC1000 bommen onder een He 111 P kort voor het vertrek voor een opdracht tegen Engeland in 1940. Elke bom werd aan een extern ETC 2000 bommenrek onder de romp opgehangen. Deze rekken bedekten de interne bommennis maar lieten toe dat er groter en zwaarder lasten konden worden meegenomen.

De twee PVC bommenrekken onder de romp van een He 111, elk uitgerust met een SC1000 waarvan er één is zwart geschilderd als een anti-zoeklicht maatregel. De verbrede ringen rond de neus van de bommen dienden om te vermijden dat de bommen dieo in de grond zouden dringen, waardoor hun maximale drukkracht zou beperkt worden.

Een laat model He 111 H-6 van KG 26 in het Middellands Zeegebied, waarschijnlijk Sicilië, 1942. De houten propellers met de grote propellerdoppen waren een kenmerk van de late H-6. Deze verandering kwam door het gebruik van de Jumo 211 F-2 motoren. De zijwanden en onderzijde zijn zwart geverfd, met grijze kentekens - zeer ongebruikelijk. Er is een PC500 500 kg bom gemonteerd aan het ETC2000, of PVC1006B rek. Op de voorgrond liggen SC1000, SC500, SC50 en andere bommen.

Twee wapenmakers bevestigen kabels voor zware lasten in verbindingsogen van een He 111, deze dienden voor het op zijn plaats hijden van zare bommen aan de externe bommenrekken. Let op de optisch vlakke plexiglas-panelen aan de onderzijde van de neus.

Een alternatief voor de enkele ETC of PVC bommenrekken onder de romp was deze rechthoekige eenheid. Deze He 111 H met Kuto-Nase is beladen met vijf bevoorradingscontainers onder de romp. Dit ophangsysteem werd ingevoerd bij de He 111 H-11. Vanaf de winter van 1941-42 werd de He 111 dikwijls ingezet voor het droppen van voorraden, vooral dan wanneer Wehrmachttroepen ingesloten waren.

Deze He 111 werd ingezet als transportvliegtuig en verbindingstoestel met de Transport Staffel van het 1.Fliegerkorps te Roupti bij Luga in Rusland in de wintermaanden van 1941/42. De wintercamouflage van het toestel vertoont reeds sporen van verslijt. De eenheidscode was aan beide zijden in het zwart aangebracht.

Bommen liggen klaar om aan boord te worden geladen van de He 111's van KG 100, ergens in Zuid-Rusland zomer 1943.

Dit lompe bommentransportkarretje werd gebruikt om de bommen aan te voeren en in de romp op te hangen.De He 111 H op de achtergrond heeft rode propellertippen en behoorde tot 8./KG 53. De onderzijde was zwart, de bovenzijde lichtgrijze vlekken.

In het begin van 1945 werden veel bommenwerpers gebruikt voor het leveren van voorraden aan ingesloten troepen en steden waar er nog hevig werd gevochten. Deze toestellen waren dikwijls snel overschilderd met een afwasbare kalkpap om een wintercamouflage aan te brengen. Hier worden containers in een He 111 H-20 geladen.

Deze He 111 H-6 van KG 26 is bewapend met twee 765 kg LTF5b torpedo's. Deze wapens werden gemonteerd aan PVC1006 rekken onder aan de romp. Tijdelijke houten vinnen stabiliseerden de torpedo's tijdens hun val naar het water, en braken dan af. In het begin van 1941 werd KG 26 ontplooid van Noorwegen tot Grosetto in Italië voor de strijd tegen de geallieerde scheepvaart.

Met twee LT F5b oefentorpedo's aan het PVC1600B rek maakt een He 111 H-6 zich klaar om op te stijgen. De H-6 was het meest geproduceerde van de vroege H-modellen. De levering aan de eenheden begon in juni 1941. Extern was de H-6 gelijk aan de H-4 en H-5 maar was voorzien van 1.340 pk Jumo 211 F-1 motoren. Het toestel bezat ook nieuw radiomateriaal en andere verbeteringen.

Een He 111 H-16 van Schleppgruppe 4 taxiet over een vliegveld ergens een het Oostfront, winter 1943-44. De machine heeft een wintercamouflage gekregen. De H-16 was de meest gebouwde variant van de H-serie, ongeveer 1.100 vliegtuigen tussen 1942 en 43. Het verschil met de H-11 was miniem en betrof enkel de bewapening. Hier waarschijnlijk een He 111 H-16/R1/U2 aangepast voor het slepen van transportzweefvliegtuigen.

Hier is de hoekige vorm van het frame te zien dat de kabels van de sperballons moest doorsnijden bij een He 111 H-8. Het ballonmes was over de volledige spanwijdte van de machine bevestigd.

De hoog-explosieve SC 250 bom die op grote schaal door de Luftwaffe werd gebruikt. Er was vijf man nodig om hem te verplaatsen. De bom op de grond is voorzien van twee ontstekers. De verticale bommencellen in de He 111 konden geen groter bommen opnemen.

Bron : Aero Detail 18 Heinkel He 1111
Crowood Aviation Series Heinkel He 111
World War II Combat Aircraft Heinkel He 111
Airplane nr. 139
Adlertag - Die Luftschlacht um England
Die Deutsche Flugzeuge 1933-1945 (Nowarra/Kens)
Fana de l'Aviation
Luftwaffe Colours - Kampfflieger Vol 1-2-3-4
Squadron Signal nr 20 - Heinkel He 111
Squadron Signal Aircraft in action nr 184 - Heinkel He 111
Profile Publications nr 15 Heinkel He 111H
The Luftwaffe Profile series nr 9 _ Heinkel He 111H
Aero Journal - Wing Master - Avions

TOP

  Heinkel He 111 Foto's (1)

  Heinkel He 111 Foto's (2)

  Heinkel He 111 Foto's (3)

  Heinkel He 111 Foto's (5)

   Heinkel He 111

Informatie