Back to...

Heinkel He 111

F o t o' s   (1)

He 111
Deze romp van een vroege He 111 variant werd niet gebouwd door Heinkel zelf maar in de fabriek van Junkers in Dessau. Let op de romp van een Ju 52 op de achtergrond.

 

He 111
D-AQYF was één van de zes toestellen die aan de Lufthansa werden geleverd. De zwarte codeletters, motorgondels en neus staken sterk af tegen de natuurlijke metaalkleur, evenals de rode band op de staartvin met de swastika op een wit veld.

 

He 111
De slanke lijnen van de He 111 werden nog meer naar voor gebracht door het installeren van een volle neus. Dit toestel is een G-5 variant, gebaseerd op de V-16/D-ASAR en voorzien voor export naar Turkije.

 

He 111
De productielijn in een fabriek van Heinkel met verschillende He 111's die hun afwerking naderen. De toestellen op de montagelijn op de voorgrond zijn bijna volledig afgewerkt, met uitzondering van de propellers.

 

H-6
D-AQUA, één van de zes He 111 C-0 lijnvliegtuigen die vanaf de zomer 1936 aan de DLH werden geleverd

 

De He 111b (later V-2) had niet alleen een kleinere spanwijdte (- 2 m) maar ook een kleinere vleugeloppervlakte; Als motoren beschikte de D-ALIX Rostock over twee BMW IV motoren-in-lijn. Het toestel was als een lijnvliegtuig voor 10 passagiers gebouwd en voerde de omvangrijke langeafstandstesten uit. (Fabrieksarchiv Heinkel)

 

D-ALES was het derde prototype van de He 111 en was de voorloper van de relatief zwak presterende He 111 A-0. Het toestel werd beschreven als een
'Mittleres Kampfflugzeug mit 2 cm Kanone'. Dit verwijst naar het gebruik van het toestel als gevechtsvliegtuig voor offensieve opdrachten tegen gronddoelen. (Nowarra)

 

Nadat men bij de geheime militaire testen met de machine had vastgesteld dat de He 111 A-0 voor de militaire inzet slechts beperkt inzetbaar was besloot het
RLM de meeste van die toestellen aan China te verkopen en de rest voor testdoeleinden te gebruiken. Hier de Chinese delegatie bij één van de toestellen.
(Fabrieksarchiv Heinkel)
Naast de He 111 V-2 D-ALIX werd ook de He 111 V4 D-AHAO Dresden vanaf 1936 bij de Lufthansa ingezet.
De bemanning bestond uit twee koppen en er vonden 10 passagiers plaats. (AirDoc Coll)

 

De eerste lijnvliegtuigen werden vooral gebruikt voor het testen van vliegroutes en de prestaties op langafstand. (AirDoc.Coll)

 

He 111 V-4 D-AHAO - Dresden kort na de start vanaf Berlin-Tempelhof in januari 1936. De kruissnelheid van het toestel lag omtrent 300 km/u. (AirDoc.Coll)

 

Bij de 25*30, een He 111 B-1, zakte bij de landing het landingsgestel aan stuurboord door de knieën zodat de motor en de vleugel licht beschadigd werden. Zulke schade kon zonder problemen door de aanwezige mechaniekers gerepareerd worden. (AirDoc.Coll)

 

Tijdens het monteren van de naar Spanje overgebrachte He 111 B-2's moest er veel onder de blote hemel gebeuren omdat er gebrek was aan geschikte hangaars.
Op de neus van de machine is het kenteken van de 4./KG 53 te herkennen. De naar Spanje overgebrachte toestellen werden met verticale bommencellen uitgerust waarin
bommen tot 250 kg konden worden meegevoerd. De bommencellen staan voor de toestellen klaar om in het bomenruim te worden geďnstalleerd. (AirDoc.Coll)

 

25*26 hoorde bij Kampfgruppe K/88 van het Legion Condor. Het was een He 111 B-1 van 4./KG 53. De camouflage was aan de plaatselijke omstandigheden aangepast.
(AirDoc.Coll)

 

Ook deze He 111 E-1 behoorde tot 4./KG 53 'Legion Condor' hoewel hij een veel donkerder camouflage draagt dan gebruikelijk. De bemanning is bezig met aangespen
van de valschermen. Naast het luik van de C-stand kon ook een ladder worden gebruikt voor het instijgen. (Griehl Coll)

 

He 111 B-1 25*14. Nadat de Ju 52 K hulpbommenwerper zich als te zwak had getoond stegen de mogelijkheden van het Legion Condor met de komst van de He 111 in aanzienlijk mate. (König Coll)

 

Aangezien er op de Spaanse gevechtsvliegvelden geen - of toch zeer weinig - hangaars ter beschikking stonden werd het meeste werk aan de toestellen onder vrije hemel
uitgevoerd. Hier wordt een He 111 B-1 'onder handen genomen'. Let vooral op de bommencellen die onder de romp klaar staan om ingebouwd te worden.
Elke cel kon een bom tot 250 kg dragen.(König Coll)

 

Zicht in de cockpit van een He 111 B-1. Achter de mechanieker bevindt zich de doorgang naar de neus en A-stand.(König Coll)

 

De eerste Ju 52 3/m bommenwerpers die in Spanje actief werden kregen de naam Pedro of Pablo. Deze traditie werd voortgezet bij de aankomst van de eerste Do 17's en He 111"s. Deze He 111 heeft de naam 'Pedro 15' gekregen met als bijnaam 'Humel'. Het vliegtuig zelf is volledig licht grijs geschilderd. De tippen van de onbeschilderde propellerbladen zijn rood, als waarschuwing voor het grondpersoneel bij het warmdraaien.

 

Twee He 111's werden aan K/88 geleverd in de standaard camouflage van de Luftwaffe. Beide toestellen, 25-34 en 25-35, hebben witte vleugeltippen.Hier 25*35

 

Bron :Aero Detail 18 Heinkel He 1111
Crowood Aviation Series Heinkel He 111
World War II Combat Aircraft Heinkel He 111
Airplane nr. 139
Adlertag - Die Luftschlacht um England
Die Deutsche Flugzeuge 1933-1945 (Nowarra/Kens)
Fana de l'Aviation
Luftwaffe Colours - Kampfflieger Vol 1-2-3-4
Squadron Signal nr 20 - Heinkel He 111
Squadron Signal Aircraft in action nr 184 - Heinkel He 111
Profile Publications nr 15 Heinkel He 111H
The Luftwaffe Profile series nr 9 _ Heinkel He 111H
Aero Journal - Wing Master - Avions

 

 

 

Top
TOP

Go to...  Heinkel He 111 Foto's (2)

Go to...  Heinkel He 111 Foto's (3)

Go to...  Heinkel He 111 Foto's (4)

Go to...  Heinkel He 111 Foto's (5)

Go to...   Heinkel He 111

Back to Luftwaffe  ---- Update okt 2006 Go to RAF  ----  Update 13 jan 2003 Go to USAAF ---  Update apr 2002


Valid HTML 4.0 Transitional

Informatie

email

Gastenboek

http://www.luchtoorlog.be